حسادت
کسی که مبتلا به رشک (envy) می باشد سرشار از احساس خشم نسبت به داشته های دیگران است.
زیرا داشته های دیگری به معنای فقدان آن داشته ها برای اوست (حتی اگر در واقعیت اینطور نباشد).
فرد مبتلا به رشک، تحمل ندارد که دیگری امتیازی داشته باشد و از آن لذت ببرد.
لذت بردن دیگری از یک موضوع خوشایند یعنی بالا آمدن احساس فقدان. این احساس فقدان، تولید خشم ویرانگر می کند و نهایتاً سبب حمله به آن موضوع خوشایند و نابود کردن آن می شود.
چنین فردی از شادی دیگران عذاب می کشد، از پیشرفت دیگران رنج می برد و کلاً هر چه که باعث لذت دیگران است برایش منبع خشمی مرگبار است.
پس هنگام مواجهه با افراد حسود (مبتلا به رشک) به دنبال چرایی رفتارشان نباشید.
از خودتان نپرسید: بر فرض که نان کسی را آجر کرد، آخرش که چه؟
اینها کسانی هستند که به آب و آتش می زنند تا زندگی دیگران را با خاک یکسان کنند و از خاکستر نشینی آدمها به ارضای روانی برسند.